TOEN IK NOG KLEIN WAS..

TOEN IK NOG KLEIN WAS..



Toen ik nog klein was… vond ik alles in de wereld zo groot en spannend. Je handje was nog zo klein dat die vier keer in in de hand van je vader paste. De eerste stapjes, de eerste meters op je fietsje, daarna de eerste meters op een scooter en uiteindelijk rij je weg met je eigen auto. Alles gaat zo snel voorbij tegenwoordig en dat komt omdat wij ouder worden. Wij krijgen steeds meer mee van hoe slecht de wereld eigenlijk is. Elke week werk je 36-40 uur en dan lijken de dagen veel op elkaar. Soms denk ik dan terug aan toen ik nog klein was
Ik hoefde mezelf nog geen zorgen te maken over oorlogen, verkrachtingen, verkeerde mannen, IS, terreur, mensen die pillen in je drankjes kunnen stoppen, je rijbewijs halen, zelfmoord, je diploma halen op school, ben ik mooi genoeg? onzeker zijn, je beste vriend was je vader, je hoefde je nog niet druk te maken over opgroeien, je was drukker bezig met tekenen, om snoepjes vragen, lekker knuffelen met je ouders, broer of zus of verstoppertje spelen. Kon ik soms nog maar verstoppertje spelen. Verstoppen voor het nieuws en de slechte dingen die er op deze wereld gebeuren. Toen ik vijf was wilde ik graag tien zijn, toen ik veertien was wilde ik graag 18 zijn en nu denk ik, was ik maar weer jonger. Dan hoefde ik mezelf minder zorgen te maken om de dingen die er momenteel afspelen in de wereld. Vrouwen die worden verkracht door mannen.. maar tegenwoordig ook door jongens jonger dan 15.. want een vrouw hoort gewoon te luisteren naar een man? In wat voor wereld leven wij? Soms denk ik, hoever moet het allemaal nog gaan? 

Wat staat ons allemaal nog te wachten? Mensen die als slaaf worden doorverkocht en daarna kapot worden geslagen. ”Mensen” die moorden en een lichaam dumpen of het niets is. Dit klinkt allemaal heel negatief en bruut maar het is wel de realiteit. Het nieuws? Word je er tegenwoordig nog vrolijk van? Nee, helemaal niet, maar moeten wij het dan maar wegzappen en doen of er niets aan de hand is? Ik vind van niet.. ik ben nogal een gevoelsmens en ik trek mezelf al snel dingen aan. Als ik iets hoor over hoeren, verkrachtingen, slavernij dan krijg ik kippenvel over mijn hele lichaam. Ik stel mezelf namelijk gelijk voor hoe bang die kinderen/mensen moeten zijn. Het leven lijkt tegenwoordig meer op de dierenwereld. Het is eten of gegeten worden. Mensen doen er alles aan om te overleven maar het lijkt soms wel nutteloos. De IS bijvoorbeeld, wat hebben die monsters veel mensen bang gemaakt. Mensen die levend aan vleeshaken worden gespietst. Kinderen die volwassen mensen moeten ombrengen.. Ik ga weer terug naar vroeger, toen ik nog klein was, toen ik mijn eerste stapjes deed en genoot van de zon door de bomen. Toen ik nog heerlijk in Zwitserland op de stenen met mijn schepnetje bezig was, op het strand uren mezelf kon vermaken met zand. Ik droom eventjes weg bij de gedachte toen ik nog klein was…

9 Reacties

  1. 17 februari 2017 / 09:15

    Leuk om te lezen dit en die oude foto's! Geweldig! Vind dat je echt zo'n leuk eigenwijs koppie hebt, vooral die bovenste foto 🙂

  2. 17 februari 2017 / 15:24

    Heel erg mooi verwoord! Ik zou ook weer terug willen naar vroeger. Lekker jezelf zijn, zonder na te denken hoe de rest van de wereld je ziet. Oh, kon dat maar.

  3. 17 februari 2017 / 15:26

    Wat een mooie artikel! Heel erg mooi geschreven! Ik merk wel dat hoe ouder ik wordt hoe meer zorgen er komen. Vroeger was dat nog helemaal niet het geval.
    Liefs,
    Elles

  4. 18 februari 2017 / 07:57

    Dat heb je mooi verwoord! Het lijkt me soms heerlijk om weer kind te zijn. Lekker kunnen rondlopen en spelen zonder zorgen. Je niet druk hoeven maken over volwassen dingen. Je alleen druk hoeven maken over met welke pop je wilt spelen, of je verstoppertje gaat doen of dat je liever gaat kleuren. De wereld is echt door en door slecht momenteel en ik vraag me af hoe lang het hier nog 'goed' blijft gaan.

  5. 19 februari 2017 / 16:33

    Super mooi geschreven! Ik ben het helemaal met je eens. Al dat nare nieuws… eigenlijk moet er een nieuwszender komen met alleen maar goed nieuws! X

  6. 22 februari 2017 / 08:32

    Wat mooi geschreven! Wat kan het leven van een kind onbezorgd zijn hé?!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.