Dingen waar ik me tegenwoordig niet meer druk over maak

Dingen waar ik me tegenwoordig niet meer druk over maak

Begrijp me niet verkeerd, maar ik maak mezelf nog steeds vaak druk om meningen van anderen. Maar.. vroeger was het vele malen erger. Aan welke dingen heb ik nu namelijk wel schijt gekregen? Om het maar even heel plat te zeggen. Dat gaan jullie allemaal in dit artikel lezen.

Vroeger was ik een onzeker meisje, ik zat bij een groepje wat best populair was op school. Ik begon met roken toen ik 14 was, net na mijn zomervakantie. Een vriendinnetje van mij was begonnen, en na een trekje te hebben genomen (waarin ik half stikte) kocht ik de week erna al een pakje van mijn zakgeld. Als ik terug denk, dan denk ik; ” Rachèl, toen was je al zwak”. Waarom gelijk na een trekje ook willen beginnen met roken? Ik had namelijk het jaar ervoor nog de sigaretten van mijn moeder gebroken. Nu ben ik gelukkig alweer een aantal jaar gestopt en het voelt heerlijk. Een paar weken geleden nam ik nog een sigaret, maar mijn handen stonken en ik vond het gewoon niet lekker meer.

Dingen nadoen, dit was ook een strijd op de middelbare school. Je wilde erbij horen, maar je had ook je eigen stijl die je wilde hebben. Maar wanneer ik dat deed, kreeg ik letterlijk de meeste rare opmerkingen naar mijn hoofd. ”Oh wat heb je rare oorbellen, wat een rare grote ring heb je om, die schoenen kunnen echt niet”! Ga zo maar door, pas wanneer ik een rete strakke jeans aan trok, vet veel eyeliner aanbracht en mega strakke topjes aan had (waarin ik amper kon ademenen) hoorde ik er pas bij. Echt om te janken, ik kon niet de Rachèl zijn die ik wilde zijn. En dat is best sneu.

Iedereen doet dingen waar die later spijt van heeft, alleen sommige mensen durven het niet uit te spreken. Mensen die daar een sterke mening over hebben kan ik niet uitstaan. Sommige mensen worden namelijk nog steeds wekelijks door het slijk gehaald omdat ze ”dingen” hebben gedaan. Die we trouwens allemaal wel een keer in ons leven hebben gedaan. En denk maar zo, prima het is niet jouw leven, maar trek niet iedere keer iemand weer opnieuw door dat diepe dal heen. Want als diegene er spijt van heeft, dan heeft diegene meer aan een liefhebbende knuffel of een berichtje; hoe gaat het met jou?

Het enige waar ik mezelf nu voor moet inhouden is het volgende. Ik woon straks in mijn eigen dorpje. Ik wilde niet in mijn dorp gaan wonen omdat er van die mensen zijn, die over je praten wanneer je voorbij loopt en een mening over je hebben terwijl ze niet eens de moeite nemen om je te leren kennen. Toen dacht ik, wat achterlijk eigenlijk? Dus mensen, waar ik geen reet mee heb te schaften.. gaan mijn gedachten ombuigen om van mijn ouders vandaan te gaan wonen? Even een leuk voorbeeld, pasgeleden was er een wielerwedstrijd in ons dorp precies voor ons huis. Ik moest dus 10x op en neer lopen met zware spullen etc. De laatste keer liep ik richting mijn eigen auto de andere kant op langs een groep, die allemaal rond de 30/40 zijn. Ze keken mij aan, ik zeg vriendelijke gedag. Er word amper tot niet gereageerd en er gaan gelijk een paar vrouwen smoezen en vies kijken. Hoe oud waren jullie ook alweer? Het liefst was ik omgedraaid, want sommige van die vrouwen begroeten je wel normaal wanneer ze alleen zijn. Maar oh… wanneer ze in groepsverband zijn moeten ze zich als 14 jarige gedragen. Nou complimentje aan jezelf hoor, je krijgt een diploma voor kinderlijk gedrag. Succes ermee, ik hield mijn koppie omhoog en ben fluitend naar mijn auto gelopen.

Mensen moeten niet het leven voor andere zuur maken. Wees lekker jezelf, gun een ander ook een mooi en liefdevol leven. Roddelen schiet je niks mee op, vriendschappen komen en gaan, ruzie’s gebeuren, scherpe woorden worden gezegd, tranen worden gelaten, maar er schijnt altijd licht aan het eind van de tunnel. Mijn vriend en ik gaan trouwen, hij neemt me hoe ik ben, we vullen elkaar aan en wij gaan dit huwelijk rocken! Mensen die de vraag stellen; durf je het tegenwoordig nog wel aan? Er gaan zoveel mensen uit elkaar of vreemd? Dan heb ik een antwoord; ” dit is de liefde van mijn leven en wij blijven voor elkaar vechten en daar zeg ik over een paar weken ja tegen”.

Share:

7 Reacties

  1. 27 juli 2019 / 09:34

    You go girl! Mooi geschreven. Als iedereen eens zo dacht! 😉

  2. 28 juli 2019 / 22:11

    YAS GIRL. Mooi geschreven!
    Ik kan ook echt niet tegen die ”dorpse’ mensen. Ik snap je helemaal, ik ben namelijk ook in zo’n dorp opgegroeid waar iedereen al iets van je vond zonder dat je ook maar iets gezegd hebt, BAH.

  3. 29 juli 2019 / 12:24

    Heel mooi geschreven en recht uit je hart. Jammer dat die mensen zo doen, echt triest. Het zegt veel over die mensen en niks over jou. Ze komen zichzelf nog wel eens tegen.

    Ps. Wat een mooi vooruitzicht dat jullie binnenkort gaan trouwen! En wat een lieve foto van jou als kleine Rachèl.

  4. 1 augustus 2019 / 18:42

    Heyy, Dit is zo herkenbaar. Heel mooi geschreven. In die “kleine dorpjes” let iedereen op elkaar, houd elkaar in de gaten en weet men veel van elkaar. Wel leuk hoor daar niet van, maar soms zooooo frustrerend. Hier voel ik mij ook niet altijd prettig bij. Ik woon nu in een ander dorp en als ik bij mijn ouders ben weet ik van sommige mensen pffff ze houden denk ik op papier nog net niet bij hoe vaak je langsgaat bij je ouders. Hahaha sukkels

    Trouwens al hele lange tijd geleden dat ik op je blog bent geweest, maaar wat ontzettend gaaf dat je gaat trouwen, gefeliciteerd heel veel geluk samen.! En ook jullie huis, wat een plaatje! Fijn woon plezier, maar dit gaat wel lukken.

    Groetjes Annemieke

  5. 2 augustus 2019 / 09:15

    Yess mooi geschreven! Ik ben ook gestopt om erbij proberen te horen. Nu ik mezelf ben zit ik ook een stuk beter in mijn vel. En de meningen van anderen heb ik inmiddels ook wel losgelaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.