Hoe emotioneel en zenuwachtig was ik op onze bruiloft?

Mijn wekker ging om 06:15, tegelijk met die van mijn ouders. Dit was mijn laatste nachtje hier thuis. Ik rolde mezelf om en keek even een aantal minuten naar mijn plafond, naar mijn bureautje en naar de schilderijen die er al jaren hingen. Ik hoorde gerommel in de kamer naast me en hoorde mijn ouders wat tegen elkaar zeggen. hun kleine meid gaat het veilige nestje verlaten. De laatste van de drie kinderen die uit huis gaat. Ik begrijp heel goed dat dit ook een pittige dag zou worden voor onze ouders. Qua zenuwen ging het goed, ik had prima geslapen en had alles goed voorbereid. Ik had al trek.. oef oké, niet teveel eten of teveel drinken vandaag! Dan hoef ik niet iedere keer naar het toilet met die enorme jurk. Sowieso moet ik ook ruimte houden voor de weddingcake en de barbecue die s’avonds op het strand is.

Eerst maar hopen dat het vandaag droog blijft. Ik liep ondertussen naar mijn ouders toe en die waren al een beetje zenuwachtig. Ik pakte beneden een kopje thee, maakte wat Griekse yoghurt klaar en ging naar boven om mezelf op te maken. Ik had een deel van mijn make-up al klaargelegd op mijn bureau. Ik trok mijn nieuwe witte kante kimono aan van Say Yes To The Dress en kroop achter mijn spiegel.

Make-up, haar & de Jurk

Mijn moeder kwam eventjes spieken bij mijn make-up en dat zat goed, ik was tevreden. De nepwimpers waren in een keer goed gelukt, dus ik was er klaar voor! De deurbel ging en daar stond Michelle, zij heeft de afgelopen jaren mijn haar geknipt/geverfd. Ik wilde dus ook heel graag dat zij mijn haar ging doen. Mijn haarsieraad had ik besteld op Etsy.com voor een mooie prijs. In Nederland kosten ze rond de €80,00-€100,00.

Ik zat heerlijk op mijn gemak buiten en dat was maar goed ook, want er ging bijna een bus haarlak in! Het zonnetje scheen op mijn gezicht, het haarsieraad zat op z’n plaats en toen mijn kapsel af was kwam de fotograaf binnen, dit was rond 9:00. Onze fotograaf Dian was eerst foto’s maken bij Marc en dat is op een halfuurtje afstand. Toch is het wel jammer want ik had graag wat actie foto’s willen hebben van mijn make-up of haar. Maar op dit moment was ik nog steeds helemaal zen!

Toen was het tijd voor mijn jurk! De fotograaf wilde eerst nog wat foto’s buiten maken van mijn trouwjurk, dus mijn moeder had de jurk al naar beneden gehaald. Wat is die toch mooi, deze trouwjurk had ik gekocht bij Ankii My Vintage Boudoir in Dordrecht. Hier had ik een aantal weken van te voren wel zenuwen voor, want ik had Ja gezegd op deze jurk, maar toen wilde ik toch misschien een strakkere jurk. Uiteindelijk stonden deze toch niet zo mooi als de eerste jurk die ik had gekozen.

En toen stond mijn toekomstige man daar

Mijn make-up was gelukt, mijn haar zat super en de fotograaf was er klaar voor! Op naar de prachtige Metaal Kathedraal in Utrecht, maar eerst.. ojee daar gaat de deurbel! Marc staat aan de deur! En ik hoorde de Mustang al brommen in onze straat. Ik ging klaar staan voor de deur, ondertussen zag ik Marc zijn schaduw door het glas heen en toen deed ik de deur open… Die blik vergeet ik nooit meer, ik weet niet wat er precies door zijn hoofd ging.. maar hij was blij met hoe ik eruit zag.

Ondanks het strakke korset kon ik nog ademhalen en ik was klaar voor onze autorit! Marc hielp mij de Mustang in en de fotograaf reed met ons mee, zij mocht op de achterbank en ze genoot met volle teugen, net als wij. Marc gaf me nog een knipoog en ik wreef over zijn hand heen. We gaan vandaag gewoon trouwen! Op de prachtige datum 8-8-2019.

Methaal Kathedraal in Utrecht

Ik moest natuurlijk enorm snel een bruiloft regelen en deze locatie sprong er echt uit. Maar konden wij dit redden? Wij reden rond 9:30 weg en deze locatie was een halfuur rijden. De lunch bij mijn ouders begon om 11:30, dit was allemaal net te doen (maar we moesten niet vertraging hebben op de snelweg). We hadden voor een uur betaald en dat was precies goed. Het was onwijs onwennig in het begin, maar al snel gingen we in elkaar op. Mijn jurk bleef links en rechts haken, maar dat gebeurd onwijs snel op zo’n dag. Ook daar maakte ik mezelf niet zo druk om. Als die kapot gaat, dan is dat zo.. daar kijk ik morgen wel naar.

De locatie was geweldig, de foto’s zijn super en nogmaals.. ik ben enorm blij dat we voor deze locatie hebben gekozen. Ze gaven eigenlijk regen op, dus daarom wilde ik graag een toffe binnenlocatie regelen. Nou ik kan zeggen, dat is wel gelukt! Veel mensen dachten dat we in Italië waren.. dat was stiekem wel onze droombruiloft geweest. Maar achteraf was dit ook echt geweldig, alles viel op z’n plaats.

Alle gasten tegemoet rijden

De fotograaf rende de auto uit en wij moesten nog eventjes wachten in de auto. Al onze familie/vrienden stonden op ons te wachten met vlaggetjes. Ze hadden het echt zo leuk versierd! En wat voelde we ons opgelaten. We reden onze gasten tegemoet en we wisten eventjes niet waar we moesten kijken. Sowieso houden ik en Marc er niet van om in het middelpunt te staan, dus dat was wel eventjes een dingetje. Maar ik was nog steeds niet zenuwachtig. Je word op zo’n dag echt geleefd, je kijkt om je heen.. iedereen hangt om je heen, praat tegen je; wat zien jullie er mooi uit en voor je het weet heb je amper gegeten en moet je richting het stadhuis.

Snel nog eventjes een belegd stokbroodje naar binnen werken, een glaasje water drinken en hopla.. met de mustang naar het stadhuis. We waren wel enorm snel, want we hebben denk ik een kwartier buiten staan wachten. Maar goed beter op tijd dan te laat.. het stadhuis stond om 13:00 gepland en de kerkdienst om 14:00. Lekker strak schema, maar verder liep eigenlijk alles op rolletjes. Het stadhuis was erg bijzonder, Hans had er een leuk stuk van gemaakt, mensen moesten er ook erg om lachen. Het was een bijzonder moment om voor het eerst ‘ ja ‘ tegen elkaar te zeggen.

De ringen uitwisselen in de kerk

Toen was het tijd voor de kerk, hier waren we iets zenuwachtiger voor. We moesten eerst met elkaar in de pastorie gaan zitten. Dit was met onze ouders, de dominee en twee andere mannen die de dienst begeleiden. Marc ging samen met zijn ouders, de dominee, Rien en Ton als eerste naar binnen. Ik en mijn vader bleven over, nu werd ik opeens wel heel zenuwachtig. Straks zijn alle ogen op mij gericht (en op mijn vader). Een goede kennis van ons zong een prachtig lied toen ik aan de arm van mijn vader werd binnengebracht.

Wauw dit was moeilijker dan ik dacht, mijn vader heeft sinds twee jaar Parkinson en daardoor was het misschien dubbel zo moeilijk om aan zijn zijde te lopen. Ik zag zijn trillende lip en ik probeerde mijn tranen te bedwingen, al was dit extra moeilijk. Ik heb niet eens naar de mensen om me heen gekeken. Ik hoorde Theda zingen, waardoor ik nog emotioneler werd en toen stond ik opeens voor Marc, mijn man. Mijn vader gaf Marc een knuffel en dit vonden heel veel mensen een mooi gebaar.

De dienst was prachtig, de dominee haalde ook ons in zijn preek naar voren en de liederen hadden we goed uitgezocht. Theda zong ook nog op het eind het lied: Zegen mij, op de weg die ik moet gaan. Maar bij dit lied heb ik nog wel een aantal tranen gelaten. Ook mijn moeder snotterde achter met mij mee, wat een mooie en bijzondere momenten. En ook mooi dat dit alles op de camera is vastgelegd. De ringen gingen zeer soepel, tenminste die van Marc. Mijn ring zat opeens erg strak, dus Marc kreeg die niet heel makkelijk over mijn knokkel heen haha. Dat was dus wel even een lach momentje. Toen de dienst erop zat gingen we naar Den Hout rijden.

Wij hadden de hele dag een groep van 55 mensen meegenomen. In andere woorden wij hadden dus 55 daggasten en daar kwam s’avonds niemand meer bij. Marc en ik wilde het zo klein mogelijk houden. En dit maakte het ook enorm relaxed, vooral met het eten.

Normaal krijg je rond een uur of 20:00/20:30 de avondgasten, maar die hadden we natuurlijk niet. Dus we konden net zolang blijven eten tot iedereen uitgegeten was. Het zag er allemaal zo mega mooi uit!

Wij kwamen rond 16:15 aan op de locatie en iedereen stond op ons te wachten met champagne. Het zou deze dag gaan regenen, maar er is geen druppeltje regen gevallen. Het strand zag er dus prachtig uit, het zonnetje scheen en daar stond onze Bruidstaart die Marjolein van Heel Holland Bakt had gemaakt. Hij was precies geworden zoals wij hadden aangegeven, stoer, naked, dripped en zeer smakelijk.

Rond 18:30 was het tijd voor het diner en wat hadden ze hun best gedaan. Het personeel was mega gastvrij en zorgde ervoor dat alles tot in de puntjes verzorgd was. Daarom raad ik jullie Paviljoen het Houtse Meer ook enorm aan. De locatie is top, het eten is mega smakelijk, goed personeel, prachtig uitzicht op het water en je kan zelfs op het strand trouwen. Zelfs in de winterperiode is het erg sfeervol.

Een barbecue op het strand?

Nu houden ik en Marc onwijs veel van barbecuen, maar nu was deze keuze toch wel enorm moeilijk. Tot nu toe hadden we veel dingen anders dan anders gedaan. En het eten was dus wel een dingetje, wij hebben daar twee keer gegeten en dat was toen het tapas plankjes concept. Maar als je daar ging trouwen kon je ook kiezen voor een lopend buffet of een (luxe) barbecue. Nu kregen wij s’avonds geen mensen erbij dus we konden heel chil en relaxed eten zonder op te schieten. Er werden geen stukjes gedaan (thank God) en ik heb nog nooit zo’n chille sfeer ervaren.

We aten tot een uurtje of 21:00 met de zon die langzaam onderging, iedereen kreeg nog een houtse magnum die bestrooid was met nootjes en daarna kwamen er steeds meer drankjes voorbij. Iedereen had een eigen plekje gevonden, de een zat om een vuurkorf heen, de ander op een bankje op het strand, sommige stonden aan een staan tafel of zaten aan een lange tafel. Ik keek om me heen en iedereen had het naar z’n zin. Ik glimlachte naar mijn man, mijn man.. wat klonk dat gek en ik verspreek mezelf soms nog steeds. Maar wat hebben we een geweldige dag gehad, er zat eigenlijk niks tegen. Alles liep op rolletjes en voor iedereen was alles duidelijk. Een prachtige dag om op terug te kijken.

Ik wilde dit toch nog graag met jullie delen, even nog wat meer persoonlijke foto’s en de ervaring die het met zich mee bracht. Het is heel bijzonder om vanuit huis te trouwen, door je vader te worden weggebracht en zo met je vrienden en familie zo’n bijzondere dag te mogen hebben. Nogmaals aan iedereen die erbij was; dankjewel.. het was geweldig.. dankzij jullie!

Lieve Marc, ik hoop dat we samen erg oud mogen worden, prachtige herinneringen mogen maken en dat we elkaar nooit uit het oog verliezen. Als iets kapot is, dan repareren we dat, maar we vervangen het niet voor iets nieuws.

Share:

12 Reacties

  1. 16 november 2019 / 12:49

    Een perfecte bruiloft! Hij lijkt wel wat opnieuw van ons. Wij hadden ook maar iets van 50 gasten en ook hadden we een gezellige barbecue. Jouw jurk vind ik trouwens geweldig!!! En wat een mooie foto’s!!

  2. Lieke van Veen
    16 november 2019 / 17:32

    Wat een bijzondere dag en wat zagen jullie er super mooi uit!
    Erg leuk om te lezen hoe jullie deze dag hebben beleefd.

  3. 17 november 2019 / 14:06

    Aah wat een mega mooie dag! En jeetje, wat zijn de foto’s mooi!!

  4. 17 november 2019 / 15:47

    Ik vind de foto’s echt prachtig!

  5. 18 november 2019 / 09:08

    Ah, met dat stukje over je vader schoot ik helemaal vol. Kun je nagaan, dat je zelfs mij aan het huilen krijgt. Wat een prachtig artikel om te lezen, ik kan je enthousiasme en je blijdschap gewoon helemaal voelen. Ik kan me onze bruiloften ook nog zo goed herinneren, van minuut tot minuut. Ik hoop echt dat we dat fijne gevoel en die fijne herinneringen nog heel lang kunnen vast houden;-)

  6. 19 november 2019 / 12:13

    Wauw wat supergaaf zeg! En wat zagen jullie er mooi uit allemaal. Geweldig die witte gympen onder je mans pak.
    Een emotioneel moment met je vader, zo te lezen, ik kreeg er kippenvel van. Maar wat fijn dat hij je toch naar voren kon brengen.

  7. 19 november 2019 / 14:58

    Wat wat een prachtige foto’s! En toch super logisch dat je zo zenuwachtig was.

  8. 20 november 2019 / 10:54

    Wauw. Prachtige foto’s en ik kan me zo voorstellen dat het een perfecte dag was!

  9. 20 november 2019 / 13:27

    Wauw! Prachtige foto’s zeg en een geweldige jurk had je!
    Ziet eruit als de perfecte dag om nooit meer te vergeten!

  10. 28 november 2019 / 19:41

    Wat prachtige foto’s zijn het.
    Ik vind als je trouw dat de dag rap voorbij ga.
    Ik heriger mijn mooie dag nog uit de duizend.

  11. 28 november 2019 / 21:08

    Ohhhh meissie, ik zit dit met tranen in m’n ogen te lezen. Ik wilde deze blog al heel lang lezen omdat ik ook binnenkort ga trouwen (as you know) en jij mij enorm geïnspireerd hebt met jouw huwelijk. Maar er kwam steeds maar iets tussen. Nu eindelijk gelezen. Wat mooi, wat lief (Marc en je vader, die foto ❤️) en wat bijzonder. I love it. Dikke X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.