Afscheid nemen

Op deze prachtige dag ben ik 27 jaar, dit is helaas niet voor iedereen weggelegd. Daar ben ik mezelf ook zeer van bewust.. vorige week moest ik namelijk afscheid nemen van een oud klasgenoot, vroeger was het ook mijn overbuurjongen. Hij was net een paar maanden voor ons getrouwd en ook net afgestudeerd als leraar. De kinderen waren gek op hem! Dit was ook te lezen in de krant en op social media. Een meisje (uit groep 8) ging altijd met buikpijn naar school, totdat ze meester Bas kreeg. Toen was school opeens weer leuk, zelfs als ze ziek was wilde ze per se naar school. Dat zegt natuurlijk al wel genoeg over hoe Bas was, als leraar en als mens.

De rij voor het condoleren was enorm lang, we hebben een uur buiten gestaan (dit was rond 20:30) en eenmaal binnen zagen we foto’s van Bas. Mijn moeder had hem een dag voor zijn trouwen voor het laatst gezien. Wat bizar om dan opeens in een rij te staan om te condoleren. En wat waren zijn ouders, broer, broertje en zusjes sterk. Misschien ook de rust dat die nu bij God is. Maar wat een groot verlies, ik heb een week met buikpijn gelopen en bij verschillende nummers moest ik opeens heel hard huilen. Maan – Ze huilt maar ze lacht en Coldplay met Everyday Life. Ik had zoveel vragen en die bleven maar in mijn hoofd rondspoken.

Ik begon ook te huilen toen ik eenmaal zijn vader en moeder moest condoleren. Hun zoon ligt daar, in een kist, zijn vrouw is op haar 23e al weduwe en je hoort als ouders niet je kind te begraven.. waarom?! Die vraag heb ik God enorm vaak gesteld deze week. Maar wij mensen zijn soms egoïstisch, we willen iedereen houden totdat ze grijs en oud zijn. Terwijl ze het veel beter hebben in de Hemel. Maar dan hoor ik ook weer een andere stem: ” hij was net getrouwd, hij heeft nog niet eens een gezinnetje kunnen stichten’‘. Op een gegeven moment zei zijn vader; ” Als ik niet zeker wist dat Bas in de Hemel zou zijn, dan zou ik hier nu niet zo staan”.

Ook een andere man uit ons dorp moest zijn vrouw en een tweeling van drie jaar achterlaten. En de vrijdag erop overleed ook nog een kandidaat van ons (ik werk bij een detacheringsbureau). Dit alles kwam even enorm hard binnen..Laten we dus even stil staan bij dit soort verliezen, en laten we zorgen dat elke dag telt. Laten we zoveel mogelijk liefde aan elkaar geven. En er zullen nog veel tranen om jullie gelaten worden.

Share:

11 Reacties

  1. 5 februari 2020 / 22:49

    Jeetje meid wat heftig allemaal zeg! Ik kreeg ook een beetje vochtige ogen toen ik dit las. Echt verschrikkelijk! 🙁

  2. 6 februari 2020 / 06:58

    Te verdrietig, soms is het leven zo oneerlijk.

  3. 6 februari 2020 / 08:38

    Ik was zaterdag op een verjaardag en daar hoorde ik dat een vriend van onze neefjes was overleden, dat ging over Bas. Heftig hoor, veel te jong en wat mooi wat zijn vader zegt, wat een troost omdat te weten .. sterkte!

  4. 6 februari 2020 / 09:14

    Jeetje, ik heb dit met kippenvel gelezen. Ik kan me voorstellen dat dit even binnen komt. En inderdaad, als ouders hoor je je kind niet te begraven.

  5. 6 februari 2020 / 15:11

    Wat naar… zo jong. Ik heb deze week ook afscheid genomen van een collega. De woorden van een vriend van hem die tevens pastoor was, dat nu zijn levensweg langs andere wegen vervolgd wordt die wij simpelweg nog niet kunnen zien. En zijn eigen woorden, die hij zelf had uitgekozen: dood ben ik pas als jij me bent vergeten (naar een lied van Bram Vermeulen). Ondanks het verdriet, dat zeker aanwezig is, gaven die ook veel troost.

  6. 6 februari 2020 / 21:27

    Ik had het triestige nieuws al vernomen in je vlog. Wat heftig zeg! Het leven is soms zo hard. Eigenlijk mag je er als mens niet teveel over nadenken wat er allemaal kan gebeuren. Zoals je zegt, we moeten proberen om van iedere dag iets moois te maken. Knuffel!

  7. 7 februari 2020 / 09:33

    Heftige verhalen allemaal! Het blijft zo moeilijk en verdrietig om afscheid te nemen van iemand die jong overleden is. Drukt ons zeker weer met de neus op de feiten dat het leven echt zo voorbij kan zijn en we moeten genieten van de momenten die we hebben. Life really is short.

  8. 7 februari 2020 / 09:36

    Oh wat ontzettend heftig altijd en vreselijk als ze nog zo jong zijn. Dat zal nooit wennen! Sterkte meid X Dat laat ons maar weer beseffen dat je heel hard moet genieten van iedere dag!

  9. 7 februari 2020 / 12:34

    Ohhh wat heftig zeg. Zo verdrietig! Dit lijkt me vreselijk om zo dichtbij mee te maken..
    Je hebt ook helemaal gelijk: geniet van het nu, van elkaar en besef even wat je hebt. Sterkte en een dikke knuffel voor jou <3

  10. 10 februari 2020 / 11:00

    Ohh wat heftig! Zo verdrietig om zo jong iemand te moeten verliezen.

  11. 16 februari 2020 / 14:30

    Tis altijd zo oneerlijk dat menen zo vroeg heen moeten gaan.
    Ken het gevoel, ook al iemand verloren op jonge leeftijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.