The Girl Who Loved Living

Soms heb je het idee dat je afgestompt bent van de wereld, dat iedere dag hetzelfde is, dat andere mensen dingen doen die jij juist had willen doen. En de titel: The Girl Who Loved Living is dan ook wel een hele zware titel. Maar in dit artikel wil ik jullie het een en ander gaan vertellen waarom ik zo afwezig was de laatste tijd. Ik moet en ga de komende periode vol aan mezelf werken, want anders blijf ik in deze negatieve spiraal hangen. Vroeger was het allemaal beter zonder social media, maar toen eenmaal de mobieltjes in de handen verschenen werd het pas echt een ‘afgestompte’ wereld. Gezinnen namen vroeger nog de tijd voor hun kinderen, momenteel moet bijna de agenda op tafel liggen om tijd in te plannen. Neem de Corona periode maar, opeens hadden ouders weer de volle aandacht voor hun kinderen. Natuurlijk, de èèn genoot ervan en de ander wilde ze weer z.s.m. op school hebben. Het ‘eventjes’ langs wippen of iemand even op het vaste nummer bellen om een praatje te maken zit er niet meer zo in. Het spontane is eraf omdat iedereen het druk heeft met zijn of haar eigen leven. In de bussen kan niemand meer met elkaar communiceren (door de oordopjes, telefoongesprekken, spelletjes en youtube filmpjes die ze bekijken) en stelletjes die in een restaurant tegenover elkaar zitten, zijn aan het appen met iemand anders. Laat ik maar snel een WhatsApp bericht sturen, shit ik heb al een week niet geantwoord op haar.. Laten we eerlijk zijn, we leven in een wereld waarin streven naar perfectie prio is geworden. We worden dood gegooid met perfecte foto’s van modellen, die vaak nog zijn gephotoshopt ook. Je wenkbrauwen moeten perfect zitten, je lippen moeten vol zijn ‘dus hup de naald erin‘, alles moet naar dat ene perfecte plaatje leiden. Als ik dit zo typ word je er al bijna depressief van, leven we momenteel echt in zo’n wereld? Yes, gelukkig kiezen sommige mensen voor de mooie dingen in het leven. De simpele dingen zoals: Reizen, studeren en niet geven om hoe je eruit ziet, ze leiden gewoon hun eigen leven en trekken zich niks aan van andere. Vrienden van ons zijn nu aan het rondtrekken in Amerika-Canada, die zien momenteel prachtige dingen wat de wereld ook te bieden heeft. No stress and enjoy the ride. Stiekem ben ik er soms best jaloers op, natuurlijk wij hebben het hier hartstikke goed voor elkaar. Mijn man en ik wonen in een prachtige opgeknapte woning op een goede locatie. We hebben het huis van boven tot onder, van voortuin tot achtertuin helemaal kunnen opknappen. Wat wil ik nou eigenlijk met dit artikel zeggen? Geen idee, misschien kan ik op deze manier een deel van mijn struggles van me afschrijven. En misschien heb ik ook wat bondgenoten die zichzelf hierin herkennen. Mensen maken elkaar momenteel graag het leven zuur, staan niet meer voor nieuwe dingen open. Blijven soms maar al te graag in het grijze gebied hangen waar ze al jaren in zitten. Er kunnen zoveel dingen beter in het leven. Dan heb ik het nog niet eens over de prostitutie, kind huwelijken, armoede, oorlogen, moorden en natuurrampen. Laten we elke dag proberen iets goeds te doen, geef iemand onverwachts een compliment. Plan een avondje in met je partner en leg je mobiel even wat uren opzij, heb even echt tijd voor elkaar. Ga met je kinderen een leuk bordspel avondje tegemoet of ga de natuur in en laat ze zien hoe mooi de wereld kan zijn. Duik met je dochter de keuken in en laat zien dat jij de aller lekkerste taart kan maken. Of neem als papa/mama ook even de controler in handen en ga een spelletje doen op de Nintendo Switch. Mijn man en ik hadden de serie Outlander gekeken en toen wilde ik enorm graag de boekenserie gaan lezen, het boek laat mij weer echt genieten. Vroeger las ik enorm graag, maar door alle drukte en dingen die om ons heen gebeurde heb ik veel hobby’s laten vallen. Gisteren zat ik heerlijk onder een plaid, met een warme bak thee het boek te lezen. Ik heb nog ruim 700 bladzijdes te gaan dus ik kan er nog eventjes mee door. Verder ben ik goed op weg met mijn visagie en heb ik al vier bruidjes ingepland staan voor in het nieuwe jaar. Vorige week ben ik zelfs weer begonnen met mijn bulletjournal en jeetje, de creativiteit kwam gewoon weer langzaam terug! Ik heb het idee dat ik de afgelopen maanden alleen maar voor mij uit heb zitten staren. Ik heb geleefd, maar op wat voor manier? Het was de laatste jaren gewoon een rollercoaster, dit begon al bij onze huizenjacht. We wilden na ruim 6 jaar relatie een eigen huisje gaan scoren, zaten we nou net even in een sh!t periode. Het eerste huis wat wij wilden bezichtigen was al verkocht binnen twee dagen. Het tweede huis is het gelukkig wel geworden, maar daar zaten ook wat haken en ogen aan. Door de hectische tijd, kreeg je èèn bezichtiging en moest je gelijk een bod doen. Oké, meerdere mensen hadden de vraagprijs geboden dus dan moet je al gaan overbieden. Uiteindelijk kreeg iedereen daar nog èèn kans voor. Na een paar stressvolle dagen kregen wij een telefoontje met gefeliciteerd, jullie hebben het huis. Toen eindelijk alles rond was ook qua papierwerk mochten we met de sleutels naar binnen. Maar omdat je èèn bezichtiging had gehad, was alles toch anders en veel dingen waren je niet opgevallen. We hebben ervoor gekozen om alles van boven tot beneden aan te pakken en achteraf ben ik hier super blij mee. Het kostte een hoop stress, geld en tranen, maar het was het achteraf allemaal waard! Toen we nog in een verbouwing zaten hadden we ook nog ons huwelijk gepland op 8-8-2019. Dit was wel echt een schitterende dag, een dag om nooit te vergeten. Maar deze trouwdag had ik ook helemaal zelf gepland en ik koos ook niet voor ceremoniemeesters. Dus als maagd zijnde ‘sterrenbeeld’ die nogal perfectie wilt nastreven was dit ook een stressvolle klus. Na ons huwelijk hebben we zoveel mogelijk afgemaakt in het huis en toen kwam Ollie op ons pad. Een super lief hondje, maar man wat een opstart hebben we met hem gehad. Ik had drie weken vrij genomen en Marc ook, maar Marc zijn vakantie begon een week eerder. Op deze manier konden we de pup wel opvoeden dachten wij. Ondertussen hebben we opgerold in een dekbed gelegen voor de bench (nacht na nacht), want hij had verlatingsangst. En alleen op deze manier bleef die stil, op de bank liggen had dus geen zin. En we mochten van de fokker ook niet de bench verplaatsen qua plek. Uiteindelijk hebben we na drie weken en met donkere wallen het volgende tegen elkaar gezegd: we gaan het nu op onze eigen manier doen, want we zijn verrot. Toen hebben we ervoor gekozen om Ollie met bench incl. uitloop op onze slaapkamer te zetten. Daarna hebben we hem iedere dag een meter richting de trap verplaatst en uiteindelijk los zonder bench beneden. Dit is super verlopen en hij heeft tot op de dag van vandaag niets gesloopt! Maar goed, dit kostte ons dus ook al best energie en je hebt toch een heel ander leven met een hondje erbij. Kort daarna liep ik tegen wat werkzaamheden aan op mijn werk en de chaotische dagen braken mij op. Mijn man begon voor zichzelf (als stoffeerder) en ik zat ondertussen in een ziekenhuisproces, want ik zou een kijkoperatie krijgen. Want helaas wisten ze nog steeds niet waar mijn blaaspijn vandaan kwam. Mijn vader ging ook achteruit door de Parkinson en moest ook nog een nieuwe heup krijgen. Het genezingsproces verliep ook wat trager want mijn vader heeft ook twee trombose benen (en die stroefheid van Parkinson maakte het lopen niet makkelijker). Dus om je vader zo te zien tobben deed ook veel met me. Ik wilde gewoon weer eens èèn dag die gesmeerd, liefdevol en goed verliep. Maar die kwam niet en hierdoor heb had ik nergens meer zin in. Alle negatieve nieuwsberichten op de tv hielpen ook niet echt, want de wereld leek in brand te staan. Toen was het tijd om voor mezelf te kiezen en een knop om te zetten en weer van het leven te genieten, zoals ik vroeger ook kon doen.

Wat ben ik dan momenteel aan het doen waardoor ik weer van het leven kan genieten?

  • Mezelf rust gunnen wanneer mijn lichaam hierom vraagt
  • Mijn hobby’s weer aan het oppakken ‘bulletjournal, lezen, visagie, bloggen, game, bakken en koken’
  • Meer inplannen met vriendinnen
  • Langs mijn ouders gaan voor een bakkie koffie
  • Fotoboeken maken met mijn nichtje, ze gaat binnenkort naar de grote school dus ik wil haar graag het een en ander leren op de computer. Ze krijgt volgende week haar Chromebook binnen en dan weet ze in ieder geval hoe het allemaal een beetje werkt
  • Genieten van de wandelingen met Ollie
  • Heerlijk door mijn voor en achtertuin lopen en de plantjes bijhouden, wat groen wel niet voor een mens kan doen, s’avonds lekker met een citronella kaars en een goed boek buiten zitten
  • Oude fotoboeken bekijken
  • Gezonder eten en meer water drinken / yoga en zumba beoefenen achter de Switch
  • Als ik wil en moet huilen, dan laat ik het ook gewoon lekker gaan

Heb jij ook weleens in een flinke dip / depressie of burn out gezeten? Hoe ben jij hier uiteindelijk uitgekomen? Of herken je jezelf in dit verhaal hierboven? Het is uiteindelijk een flink verhaal geworden, maar het is mega fijn om dit van je af te schrijven. De laatste tijd was ik vaak afwezig en dit was dan ook de reden.

Share:

3 Reacties

  1. 29 augustus 2021 / 12:33

    Bijzonder om je eerlijke stuk te lezen. Ik denk dat de stappen die je neemt heel goed zijn – lekker tijd voor jezelf maken, naar jezelf luisteren en gevoelens van je af schrijven. Voor mij werkt dat meestal goed, om een uitlaatklep te hebben. En verder – natuurlijk niet altijd mogelijk – de stressvolle dingen uit je leven verwijderen. Ik heb me een tijd lang slecht gevoeld door een baan die ik had en waar ik me totaal niet op mijn plek voelde en daarmee stoppen hielp enorm. Een hoop van de stress/onzekerheidsfactoren waren toen uit mijn leven (nog een aantal andere dingen naast de baan), waardoor ik me zoveel rustiger voelde. Sterkte de komende tijd!

  2. 9 september 2021 / 10:03

    Volgens mij is erkenning de eerste stap en ben je goed bezig om weer uit de put te klimmen. Geef het tijd en wees mild voor jezelf. Ik wens je veel kracht toe!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.